Zo'n twintig jaar geleden begon ik als autodidact met de bouw van een cello.  Na mijn opleiding tot beeldend kunstenaar was ik destijds werkzaam als zelfstandig meubelmaker en docent ambachtelijk meubelmaken en speelde cello in mijn vrije tijd. Ik had me tot dan toe nooit gerealiseerd dat ik ook klank zou kunnen maken door zelf een instrument te bouwen.

De mogelijkheid om een instrument te bouwen voelde  als een ontbrekende schakel waarmee twee werelden samenkwamen; die van het ambacht van houtbewerking en die van de muziek. 

Het bouwen van die eerste cello werd een keerpunt in mijn manier van werken, het trage en het fijnzinnige bracht werelden samen. Het ontstaan van de vorm, de opbouw van kleur en uiteindelijk de afstelling. Om uiteindelijk een instrument te worden voor iemand die zich daarmee persoonlijk kan uitdrukken in de wereld van de muziek. Dat is een wereld waar ik me graag in begeef.

De wens om mij verder in het vak te verdiepen bracht mij ertoe de afgelopen zes jaar een vioolbouwopleiding in Puurs, België te volgen.

Het voelt voor mij als een voorrecht om vervolg te geven aan deze eeuwenoude traditionele manier van werken  en mijn zoektocht naar schoonheid in vorm, materiaal en klank voort te kunnen zetten.

Mijn streven is om instrumenten te bouwen die de musicus vrijheid en ruimte geven.                                                                          

Klank in het moment, klank in het samenspel, klank in de ruimte.